Member
- Joined
- Dec 5, 2025
- Messages
- 56
- Thread Author
- #1
பாலைவனத்து முல்லை
பகுதி- 26
முல்லை கதிரை வேகமாக அடித்த வேகத்தில்,'அடி டி அடி.. இன்னும் நல்லா அடி. ஏன் கையில அடிக்கிற.உன் காலுல கிடக்குற செருப்பைக்கொண்டு அடி. டேய் நாகா. பார்த்தியா டா இந்த ரவா லட்டை. என்னை அடிக்கிறா டா. இரு இரு. என்னை அடிச்ச உன்னை என்ன பண்ணுறேன்னு பாரு' என்ற கதிர்.. தன் இருக்கையில் இருந்து எழுந்து முல்லையின் கையை பிடிக்க போனவன்..
'No. அது தப்பு.. பொம்பள புள்ள மேல கை வைக்கக்கூடாது.போ.நீ போய் பேண்ட் ஷர்ட் போட்டுக்கிட்டு வா. அப்புறம் பாரு உன்னை நான் எப்படி அடிக்கிறேன்னு' என்ற கதிர்.
'போ. போடி போ.' என்று உளறியவாரு அப்படியே இருக்கையில் சரிந்து விட...
'அண்ணா.இங்க என்ன நடக்குது.அப்போ நாளைக்கு இவங்களுக்கு கல்யாணம் இல்லையா' என்ற கனகாவின் கேள்வியில் இருந்து ரோஜாவை அவள் பார்த்து இருக்கிறாள் என்று அறிந்துக்கொண்ட நாகராஜன்,
'கனகா.. சின்னமாவை (ரோஜாவை) நீ பார்த்தியா?' என்று நாகராஜன் கேட்க.
'ஆமா அண்ணா. நான் ரோஜா அக்காவை பார்த்தேன்' என்று கனகா சொல்ல.'எங்க மா பார்த்த?' என்று கேட்டாள் முல்லை.
'தாலிகாத்தம்மன் கோவில் இருக்குல்ல. அந்தப் பக்கம் தான் ரோஜா அக்கா ஸ்கூட்டில போனாங்க. சரி நான் கூட நாளைக்கு அங்க தான் அவங்களுக்கு கல்யாணம் நடக்க போகுதே.அதனாலதான் போறாங்கன்னு நெனச்சேன். ஆனா ஏன் தனியா போறாங்கன்னு யோசிச்சுக்கிட்டே தான் வந்தேன். அதான் உங்ககிட்ட கேட்கலாமுன்னு கார் கதவ தட்டுனேன். சொல்லுங்க அண்ணா நாளைக்கு தானே ரோஜா அக்காவுக்கு கல்யாணம்' என்று கேட்டாள் கனகா.
'ஹாங். ஆமா ஆமா நாளைக்கு தான் கல்யாணம். சரி நீ பார்த்து வீட்டுக்கு போ. நாளைக்கு கதிர் கல்யாணத்துக்கு வந்துடு' என்ற நாகராஜன். சற்றும் தாமதிக்காமல் தன் காரை தாலிக்காத்த அம்மன் கோவிலை நோக்கி விரட்டினான்.
************************************
இதே தருணம். பாண்டியனின் வீட்டில் கஸ்தூரி கையில் போனுடன் அமர்ந்தப்படி ரீல்ஸ் பார்த்துக்கொண்டு இருக்க.
முருகனும் பார்வதியும் கையில் நகை பையுடன் உள்ளே நுழைந்தார்கள்.
'என்னங்க இது. வீடே அமைதியா இருக்கு. ரோஜா. முல்ல.' என்ற பார்வதியின் குரலை கேட்டு சமையலறையில் இருந்து வேகமாக ஓடி வந்தாள் மீனா.
'சித்தி.. முல்லையும் ரோஜாவும் கடைக்கு போய் இருக்காங்க' என்று மீனா சொல்ல.
'என்ன மீனா சொல்ற.ரோஜா வெளிய போய் இருக்காளா' என்று நம்பிக்கை இல்லாமல் கேட்டார் பார்வதி.
'ஆமா சித்தி.ரோஜாவை கதிர் மாமா அழைச்சிட்டு போய் இருக்காரு போல. ஆனா முல்லை நாகராஜன் அண்ணன் கூட தான் வெளியே போய் இருக்காள்' என்று மீனா சொல்லும் சமயம் வீட்டின் சுவற்றில் மாட்டி இருந்த கடிகாரத்தின் நேரம் இரவு பத்து மணியை காட்டியது.
'என்ன மா நீ.பந்தக்கால் வைத்த பிறகு கல்யாண பொண்ணு வீட்டுல இருந்து வெளிய போகக்கூடாதுன்னு அவங்களுக்கு தெரியாதா' என்று முருகன் கேட்க.
'ஐயோ. சித்தப்பா. நானும் அம்மாவும் கடைக்கு போய்ட்டு வரதுக்கு முன்னாடியே ரோஜா வீட்ல இல்ல' என்ற மீனா..
நாகராஜனுடன் முல்லை சென்று இருப்பதை மீண்டும் சொன்னாள்.
'என்னங்க. கதிருக்கு போன் பண்ணுங்க.' என்று பார்வதி சொல்ல.. அதே சமயம். பாண்டியன் வீட்டுக்குள் நுழைய. ஜீவாவோ இது வரை வீடு வந்து சேராமல் இருந்தார்.
வீட்டின் நடுவே பதற்றதுடன் நின்று இருந்த பார்வதி மற்றும் முருகனை பார்த்த பாண்டியன்.'என்னாச்சு. ஏன் ஒரு மாதிரி இருக்கிங்க.' என்று கேட்டதும்.
'இல்ல மாமா.. கதிர் மாப்புள்ள. ரோஜாவையும் முல்லையையும் வெளியே அழைச்சிட்டு போய் இருக்காருன்னு மீனா சொல்லுது. அதான் என்னன்னு கேட்டுகிட்டு இருக்கேன்' என்று தயக்கத்துடன் சொன்னார் முருகன்.
'என்ன சொல்லுற மச்சான். இந்த நேரத்துல நம்ம வீட்டு பசங்க வெளிய போய் இருக்காங்களா. என்ன சொல்லுற நீ' என்று பாண்டியன் புரியாமல் கேட்க.
'அதானே. என்ன நடக்குது இங்க.. நாளைக்கு 7மணிக்கு கல்யாணத்தை வச்சிக்கிட்டு இப்படி அர்த்த ராத்திரியில் ஏழரையை கூட்டிட்டு போய் இருக்காளே அந்த ரோஜா' என்று கஸ்தூரி ஒன்றும் தெரியாத பாப்பாவை போல பேசுவதை கண்டு பார்வதிக்கு சந்தேகம் எழுந்தது.
கஸ்தூரி பேசுவதை காதில் வாங்காத பாண்டியன். உடனே கதிரின் செல் போனுக்கு அழைத்து பார்க்க. மறுமுனையில் இருந்து எந்த வித பதிலும் இல்லாமல் போனது.
கதிர் தான் பதில் தரவில்லை.. நாகராஜனின் கைபேசிக்காவது தொடர்பு கொள்வோம் என்று எண்ணிய பாண்டியனுக்கு கிடைத்தது என்னவோ ஏமாற்றம் தான்.
'என்ன இது. என்னமோ சரியில்லையே.நாளைக்கு கல்யாணத்தை வச்சிக்கிட்டு இந்த பசங்க ஏன் வெளியே போனாங்க.' என்று பாண்டியன் மேலும் பதற்றம் அடைந்தார்.
பாண்டியனின் நிலையை கண்ட முருகன்,'மாமா நீங்க பதட்ட படாதீங்க. வண்டி எடுத்துட்டு போய் பசங்க எங்கன்னு பார்த்து நான் அழைச்சிட்டு வரேன்' என்ற முருகன் அவரது காரில் அங்கிருந்து வெளியே செல்ல.
'போ போ.. நீ எங்க போனாலும் உன்னால அந்த ரோஜாவை பார்க்கவே முடியாது' என்று தனக்குள் எண்ணிய கஸ்தூரி.'யாரு எக்கேடு போனால் என்ன. என் மகிழ்ச்சி மட்டுமே எனக்கு முக்கியம்' என்ற ரீதியில் மீண்டும் ரீல்ஸ் மீது அவர் கவனத்தை செலுத்தி இருந்தார்.
நேரம் இரவு 11 மணியை தொட்டது. நாகராஜனின் கார் தாலிக்காத்த அம்மன் கோவிலை சென்ற அடைந்தது.
காரின் பின் இருக்கையில் அமர்ந்து இருந்த கதிர்வேலனோ மதுவின் வீரியத்தில் முழு போதையில் உளறிக்கொண்டு தான் இருந்தார்.
நாகராஜன் மட்டும் காரில் இருந்து இறங்கியவன். கோவில் வாசலை சென்று பார்க்க.. அங்கே கோவில் கதவு பெரிய பூட்டால் பூட்டி இருந்தது.
கோவில் அக்கம் பக்கத்தில் ஈ எறும்பு கூட இல்லாத நிலையில்.
'சின்னமா எங்க தான் போய் இருப்பாங்க' என்று எண்ணிய நாகராஜனுக்கு நேரம் கடக்க கடக்க பயம் கூடிக்கொண்டே போனது.
இதற்கு மேலும் தாமதித்தால் அது ரோஜாவின் உயிருக்கு கூட ஆபத்தாக முடியும் என்று எண்ணிய நாகராஜன் மீண்டும் காருக்குள் ஏறி அமர்ந்தவன்.
'முல்ல. நம்ம உடனே விஷயத்தை பாண்டியன் ஐயாகிட்ட சொல்லி. போலீஸ்ல சொல்ல சொல்லலாம்' என்ற நாகராஜன். காரை ஸ்டார்ட் செய்ய.
அந்த தருணம் பார்த்து நாகராஜனின் கார் ஸ்டார்ட் ஆகாமல் மக்கர் செய்தது.
'என்ன அண்ணா கார் ஸ்டார்ட் ஆகலையா' என்று முல்ல கேட்க.
'அத நாலு மிதி மிதிடா நண்பா. அப்போ தான் பைக் ஸ்டார்ட் ஆகும்' என்று சம்மந்தமே இல்லாமல் உளறும் கதிரை பார்த்து முல்லைக்கு அதிகப்படியான கோவம் எழுந்து முன் இருக்கையில் இருந்த முல்லை பின் பக்கம் திரும்பி கதிரின் வாயில் மீண்டும் வேகமாக ஒரு குத்து வைக்க.
'ஐயோ..' என்று வலியால் கத்தினான் கதிர்.
'இங்க எவ்ளோ பிரச்சனை ஓடுது. இவுக என்னன்னா குடிச்சிட்டு கவலையே இல்லாம உளறிக்கிட்டு இருக்காக' என்ற முல்லை.
'அண்ணா. நீங்க போன் பண்ணி பாண்டியன் மாமாகிட்ட விவரத்தை சொல்லுங்க' என்றாள்.
காரில் அமர்ந்துக்கொண்டு நாகராஜன் போனை எடுத்து பாண்டியணை அழைக்க முயற்சித்த தருணம்.
முன் இருக்கையில் அமர்ந்து இருந்த முல்லை கண்ணாடி வழியே தூரத்தில் பார்த்து,'அண்ணா. அங்க பாருங்க பூட்டி இருந்த கோவில்லருந்து ரெண்டு ஆளுங்க வெளிய வராங்க' என்றாள்.
'என்னமா இது. பூட்டி இருந்த கோவிலுக்குள்ள இருந்து இவங்க மட்டும் எப்படி வெளியே வராங்க' என்று நாகராஜன் கேட்க..
'அவங்கக்கிட்ட இன்னோரு சாவி இருக்கும் டா வெண்ண' என்று மீண்டும்
புலம்பினார் கதிர்.
கதிர் முல்லை நாகராஜன் என்று மூவரும் காரில் அமர்ந்தபடி கோவிலிலிருந்து வெளியே வந்த இரண்டு ஆசாமிகளை பார்த்துக் கொண்டு இருந்த சமயம் அதில் ஒருவன் தார்ப்பாய் மூடி வைக்கப்பட்டிருந்த வண்டியில் ஏறி அமர்ந்ததும். காரில் அமர்ந்திருந்த முல்லை,'அண்ணா அங்க பாருங்க இது ரோஜா உடைய ஸ்கூட்டி தானே' என்றாள்.
'அட ஆமா.சின்னம்மா வண்டிய இவனுங்க ஏன் எடுக்குறானுங்க?? இல்லையே என்னமோ ஒன்னு இடிக்குதே'என்று நாகராஜன் சொல்ல..
'இடித்தால் நகர்ந்து உட்காருடா லூசு பயலே' என்றார் கதிர்வேலன்.
'இங்க பாருங்க மாமா சார்.. போலீஸ் வந்தாலும் பரவால்லன்னு உங்க கழுத்த நானே நெருச்சிடுவேன். கொஞ்ச நேரம் வாயை மூடுறீங்களா' என்று முல்லை ஹதீத கோவத்தில் கத்த
'கொல்லு டி ரவா லட்டு கொல்லு.உன்கூட வாழ தான் எனக்கு கொடுத்து வைக்கல. உன் கையால நான் சாகுற பாக்கியமாவது கிடைக்கட்டும்' என்று கதிர்வேலன் மேலும் உளறியவனின் ஒரு வார்த்தை கூட முல்லையின் காதில் விழவில்லை என்பது தான் உண்மை.
ஆம். கதிர் உளறுவதை தாண்டி. முல்லையின் கவனம் கோவிலில் இருந்து வெளியே வந்த இருவரின் மேலே இருக்க.
அந்த இருவரில் ஒருவன் மட்டும் ரோஜாவின் ஸ்கூட்டியை எடுத்துக்கொண்டு அங்கிருந்து வெளியேறி இருந்தான்.
'அண்ணா. அந்த ஆளு நம்ம ரோஜா வண்டியை எடுத்துக்கிட்டு எங்க போறாரு' என்று முல்லை கேட்க,
'இரு மா. இங்க என்னமோ நடக்குது கொஞ்சம் அமைதியா இரு' என்ற நாகராஜன் காரில் உள்ளே அமர்ந்தபடி வெளியே என்ன நடக்கிறது என்று பார்த்துக் கொண்டிருந்த சமயம் ஒருவன் ரோஜாவின் ஸ்கூட்டியை எடுத்துக்கொண்டு அங்கிருந்து வெளியேறி இருக்க, மற்றொருவன் மீண்டும் கோவிலுக்குள் சென்று கோவிலை பூட்டி இருந்தான்.
பகுதி- 26
முல்லை கதிரை வேகமாக அடித்த வேகத்தில்,'அடி டி அடி.. இன்னும் நல்லா அடி. ஏன் கையில அடிக்கிற.உன் காலுல கிடக்குற செருப்பைக்கொண்டு அடி. டேய் நாகா. பார்த்தியா டா இந்த ரவா லட்டை. என்னை அடிக்கிறா டா. இரு இரு. என்னை அடிச்ச உன்னை என்ன பண்ணுறேன்னு பாரு' என்ற கதிர்.. தன் இருக்கையில் இருந்து எழுந்து முல்லையின் கையை பிடிக்க போனவன்..
'No. அது தப்பு.. பொம்பள புள்ள மேல கை வைக்கக்கூடாது.போ.நீ போய் பேண்ட் ஷர்ட் போட்டுக்கிட்டு வா. அப்புறம் பாரு உன்னை நான் எப்படி அடிக்கிறேன்னு' என்ற கதிர்.
'போ. போடி போ.' என்று உளறியவாரு அப்படியே இருக்கையில் சரிந்து விட...
'அண்ணா.இங்க என்ன நடக்குது.அப்போ நாளைக்கு இவங்களுக்கு கல்யாணம் இல்லையா' என்ற கனகாவின் கேள்வியில் இருந்து ரோஜாவை அவள் பார்த்து இருக்கிறாள் என்று அறிந்துக்கொண்ட நாகராஜன்,
'கனகா.. சின்னமாவை (ரோஜாவை) நீ பார்த்தியா?' என்று நாகராஜன் கேட்க.
'ஆமா அண்ணா. நான் ரோஜா அக்காவை பார்த்தேன்' என்று கனகா சொல்ல.'எங்க மா பார்த்த?' என்று கேட்டாள் முல்லை.
'தாலிகாத்தம்மன் கோவில் இருக்குல்ல. அந்தப் பக்கம் தான் ரோஜா அக்கா ஸ்கூட்டில போனாங்க. சரி நான் கூட நாளைக்கு அங்க தான் அவங்களுக்கு கல்யாணம் நடக்க போகுதே.அதனாலதான் போறாங்கன்னு நெனச்சேன். ஆனா ஏன் தனியா போறாங்கன்னு யோசிச்சுக்கிட்டே தான் வந்தேன். அதான் உங்ககிட்ட கேட்கலாமுன்னு கார் கதவ தட்டுனேன். சொல்லுங்க அண்ணா நாளைக்கு தானே ரோஜா அக்காவுக்கு கல்யாணம்' என்று கேட்டாள் கனகா.
'ஹாங். ஆமா ஆமா நாளைக்கு தான் கல்யாணம். சரி நீ பார்த்து வீட்டுக்கு போ. நாளைக்கு கதிர் கல்யாணத்துக்கு வந்துடு' என்ற நாகராஜன். சற்றும் தாமதிக்காமல் தன் காரை தாலிக்காத்த அம்மன் கோவிலை நோக்கி விரட்டினான்.
************************************
இதே தருணம். பாண்டியனின் வீட்டில் கஸ்தூரி கையில் போனுடன் அமர்ந்தப்படி ரீல்ஸ் பார்த்துக்கொண்டு இருக்க.
முருகனும் பார்வதியும் கையில் நகை பையுடன் உள்ளே நுழைந்தார்கள்.
'என்னங்க இது. வீடே அமைதியா இருக்கு. ரோஜா. முல்ல.' என்ற பார்வதியின் குரலை கேட்டு சமையலறையில் இருந்து வேகமாக ஓடி வந்தாள் மீனா.
'சித்தி.. முல்லையும் ரோஜாவும் கடைக்கு போய் இருக்காங்க' என்று மீனா சொல்ல.
'என்ன மீனா சொல்ற.ரோஜா வெளிய போய் இருக்காளா' என்று நம்பிக்கை இல்லாமல் கேட்டார் பார்வதி.
'ஆமா சித்தி.ரோஜாவை கதிர் மாமா அழைச்சிட்டு போய் இருக்காரு போல. ஆனா முல்லை நாகராஜன் அண்ணன் கூட தான் வெளியே போய் இருக்காள்' என்று மீனா சொல்லும் சமயம் வீட்டின் சுவற்றில் மாட்டி இருந்த கடிகாரத்தின் நேரம் இரவு பத்து மணியை காட்டியது.
'என்ன மா நீ.பந்தக்கால் வைத்த பிறகு கல்யாண பொண்ணு வீட்டுல இருந்து வெளிய போகக்கூடாதுன்னு அவங்களுக்கு தெரியாதா' என்று முருகன் கேட்க.
'ஐயோ. சித்தப்பா. நானும் அம்மாவும் கடைக்கு போய்ட்டு வரதுக்கு முன்னாடியே ரோஜா வீட்ல இல்ல' என்ற மீனா..
நாகராஜனுடன் முல்லை சென்று இருப்பதை மீண்டும் சொன்னாள்.
'என்னங்க. கதிருக்கு போன் பண்ணுங்க.' என்று பார்வதி சொல்ல.. அதே சமயம். பாண்டியன் வீட்டுக்குள் நுழைய. ஜீவாவோ இது வரை வீடு வந்து சேராமல் இருந்தார்.
வீட்டின் நடுவே பதற்றதுடன் நின்று இருந்த பார்வதி மற்றும் முருகனை பார்த்த பாண்டியன்.'என்னாச்சு. ஏன் ஒரு மாதிரி இருக்கிங்க.' என்று கேட்டதும்.
'இல்ல மாமா.. கதிர் மாப்புள்ள. ரோஜாவையும் முல்லையையும் வெளியே அழைச்சிட்டு போய் இருக்காருன்னு மீனா சொல்லுது. அதான் என்னன்னு கேட்டுகிட்டு இருக்கேன்' என்று தயக்கத்துடன் சொன்னார் முருகன்.
'என்ன சொல்லுற மச்சான். இந்த நேரத்துல நம்ம வீட்டு பசங்க வெளிய போய் இருக்காங்களா. என்ன சொல்லுற நீ' என்று பாண்டியன் புரியாமல் கேட்க.
'அதானே. என்ன நடக்குது இங்க.. நாளைக்கு 7மணிக்கு கல்யாணத்தை வச்சிக்கிட்டு இப்படி அர்த்த ராத்திரியில் ஏழரையை கூட்டிட்டு போய் இருக்காளே அந்த ரோஜா' என்று கஸ்தூரி ஒன்றும் தெரியாத பாப்பாவை போல பேசுவதை கண்டு பார்வதிக்கு சந்தேகம் எழுந்தது.
கஸ்தூரி பேசுவதை காதில் வாங்காத பாண்டியன். உடனே கதிரின் செல் போனுக்கு அழைத்து பார்க்க. மறுமுனையில் இருந்து எந்த வித பதிலும் இல்லாமல் போனது.
கதிர் தான் பதில் தரவில்லை.. நாகராஜனின் கைபேசிக்காவது தொடர்பு கொள்வோம் என்று எண்ணிய பாண்டியனுக்கு கிடைத்தது என்னவோ ஏமாற்றம் தான்.
'என்ன இது. என்னமோ சரியில்லையே.நாளைக்கு கல்யாணத்தை வச்சிக்கிட்டு இந்த பசங்க ஏன் வெளியே போனாங்க.' என்று பாண்டியன் மேலும் பதற்றம் அடைந்தார்.
பாண்டியனின் நிலையை கண்ட முருகன்,'மாமா நீங்க பதட்ட படாதீங்க. வண்டி எடுத்துட்டு போய் பசங்க எங்கன்னு பார்த்து நான் அழைச்சிட்டு வரேன்' என்ற முருகன் அவரது காரில் அங்கிருந்து வெளியே செல்ல.
'போ போ.. நீ எங்க போனாலும் உன்னால அந்த ரோஜாவை பார்க்கவே முடியாது' என்று தனக்குள் எண்ணிய கஸ்தூரி.'யாரு எக்கேடு போனால் என்ன. என் மகிழ்ச்சி மட்டுமே எனக்கு முக்கியம்' என்ற ரீதியில் மீண்டும் ரீல்ஸ் மீது அவர் கவனத்தை செலுத்தி இருந்தார்.
நேரம் இரவு 11 மணியை தொட்டது. நாகராஜனின் கார் தாலிக்காத்த அம்மன் கோவிலை சென்ற அடைந்தது.
காரின் பின் இருக்கையில் அமர்ந்து இருந்த கதிர்வேலனோ மதுவின் வீரியத்தில் முழு போதையில் உளறிக்கொண்டு தான் இருந்தார்.
நாகராஜன் மட்டும் காரில் இருந்து இறங்கியவன். கோவில் வாசலை சென்று பார்க்க.. அங்கே கோவில் கதவு பெரிய பூட்டால் பூட்டி இருந்தது.
கோவில் அக்கம் பக்கத்தில் ஈ எறும்பு கூட இல்லாத நிலையில்.
'சின்னமா எங்க தான் போய் இருப்பாங்க' என்று எண்ணிய நாகராஜனுக்கு நேரம் கடக்க கடக்க பயம் கூடிக்கொண்டே போனது.
இதற்கு மேலும் தாமதித்தால் அது ரோஜாவின் உயிருக்கு கூட ஆபத்தாக முடியும் என்று எண்ணிய நாகராஜன் மீண்டும் காருக்குள் ஏறி அமர்ந்தவன்.
'முல்ல. நம்ம உடனே விஷயத்தை பாண்டியன் ஐயாகிட்ட சொல்லி. போலீஸ்ல சொல்ல சொல்லலாம்' என்ற நாகராஜன். காரை ஸ்டார்ட் செய்ய.
அந்த தருணம் பார்த்து நாகராஜனின் கார் ஸ்டார்ட் ஆகாமல் மக்கர் செய்தது.
'என்ன அண்ணா கார் ஸ்டார்ட் ஆகலையா' என்று முல்ல கேட்க.
'அத நாலு மிதி மிதிடா நண்பா. அப்போ தான் பைக் ஸ்டார்ட் ஆகும்' என்று சம்மந்தமே இல்லாமல் உளறும் கதிரை பார்த்து முல்லைக்கு அதிகப்படியான கோவம் எழுந்து முன் இருக்கையில் இருந்த முல்லை பின் பக்கம் திரும்பி கதிரின் வாயில் மீண்டும் வேகமாக ஒரு குத்து வைக்க.
'ஐயோ..' என்று வலியால் கத்தினான் கதிர்.
'இங்க எவ்ளோ பிரச்சனை ஓடுது. இவுக என்னன்னா குடிச்சிட்டு கவலையே இல்லாம உளறிக்கிட்டு இருக்காக' என்ற முல்லை.
'அண்ணா. நீங்க போன் பண்ணி பாண்டியன் மாமாகிட்ட விவரத்தை சொல்லுங்க' என்றாள்.
காரில் அமர்ந்துக்கொண்டு நாகராஜன் போனை எடுத்து பாண்டியணை அழைக்க முயற்சித்த தருணம்.
முன் இருக்கையில் அமர்ந்து இருந்த முல்லை கண்ணாடி வழியே தூரத்தில் பார்த்து,'அண்ணா. அங்க பாருங்க பூட்டி இருந்த கோவில்லருந்து ரெண்டு ஆளுங்க வெளிய வராங்க' என்றாள்.
'என்னமா இது. பூட்டி இருந்த கோவிலுக்குள்ள இருந்து இவங்க மட்டும் எப்படி வெளியே வராங்க' என்று நாகராஜன் கேட்க..
'அவங்கக்கிட்ட இன்னோரு சாவி இருக்கும் டா வெண்ண' என்று மீண்டும்
புலம்பினார் கதிர்.
கதிர் முல்லை நாகராஜன் என்று மூவரும் காரில் அமர்ந்தபடி கோவிலிலிருந்து வெளியே வந்த இரண்டு ஆசாமிகளை பார்த்துக் கொண்டு இருந்த சமயம் அதில் ஒருவன் தார்ப்பாய் மூடி வைக்கப்பட்டிருந்த வண்டியில் ஏறி அமர்ந்ததும். காரில் அமர்ந்திருந்த முல்லை,'அண்ணா அங்க பாருங்க இது ரோஜா உடைய ஸ்கூட்டி தானே' என்றாள்.
'அட ஆமா.சின்னம்மா வண்டிய இவனுங்க ஏன் எடுக்குறானுங்க?? இல்லையே என்னமோ ஒன்னு இடிக்குதே'என்று நாகராஜன் சொல்ல..
'இடித்தால் நகர்ந்து உட்காருடா லூசு பயலே' என்றார் கதிர்வேலன்.
'இங்க பாருங்க மாமா சார்.. போலீஸ் வந்தாலும் பரவால்லன்னு உங்க கழுத்த நானே நெருச்சிடுவேன். கொஞ்ச நேரம் வாயை மூடுறீங்களா' என்று முல்லை ஹதீத கோவத்தில் கத்த
'கொல்லு டி ரவா லட்டு கொல்லு.உன்கூட வாழ தான் எனக்கு கொடுத்து வைக்கல. உன் கையால நான் சாகுற பாக்கியமாவது கிடைக்கட்டும்' என்று கதிர்வேலன் மேலும் உளறியவனின் ஒரு வார்த்தை கூட முல்லையின் காதில் விழவில்லை என்பது தான் உண்மை.
ஆம். கதிர் உளறுவதை தாண்டி. முல்லையின் கவனம் கோவிலில் இருந்து வெளியே வந்த இருவரின் மேலே இருக்க.
அந்த இருவரில் ஒருவன் மட்டும் ரோஜாவின் ஸ்கூட்டியை எடுத்துக்கொண்டு அங்கிருந்து வெளியேறி இருந்தான்.
'அண்ணா. அந்த ஆளு நம்ம ரோஜா வண்டியை எடுத்துக்கிட்டு எங்க போறாரு' என்று முல்லை கேட்க,
'இரு மா. இங்க என்னமோ நடக்குது கொஞ்சம் அமைதியா இரு' என்ற நாகராஜன் காரில் உள்ளே அமர்ந்தபடி வெளியே என்ன நடக்கிறது என்று பார்த்துக் கொண்டிருந்த சமயம் ஒருவன் ரோஜாவின் ஸ்கூட்டியை எடுத்துக்கொண்டு அங்கிருந்து வெளியேறி இருக்க, மற்றொருவன் மீண்டும் கோவிலுக்குள் சென்று கோவிலை பூட்டி இருந்தான்.