Active member
- Joined
- Jun 3, 2025
- Messages
- 622
- Thread Author
- #1
சென்னை உயர்நீதிமன்றம்:
நீதிபதி அறை:
அறைக்குள் சற்று இருள் சூழ்ந்திருந்தது; ஒரு மூலையில் இருக்கும் பழைய கடிகாரத்தின் 'டிக்-டிக்' சத்தம் மட்டுமே அந்த ஆழமான அமைதியைக் கலைக்க முயன்று கொண்டிருந்தது.
நீதிபதி சகுந்தலாவோ தனது கறுப்பு அங்கியை அகற்றிவிட்டு, சோர்வுடன் தனது நாற்காலியில் அமர அவருக்கு முன், மரபார்ந்த சட்ட எழுத்துருக்களில் அச்சடிக்கப்பட்ட தீர்ப்புக்கான வரைவு ஆவணம் விரிக்கப்பட்டிருக்க, தண்டனையின் விவரங்களை நிரப்ப வேண்டிய இடம் மட்டும் காலியாக இருந்தது.
தனது பேனாவை எடுத்தார். அது ஒரு கனமான, தங்க முனையுள்ள பேனா. அந்தப் பேனா ஒரு இளம் பெண்ணின் எதிர்காலத்தை சில நொடிகளில் நிர்ணயிக்கப் போகிறதென்பதே உண்மை.
தனது தீர்ப்பின் வாசகங்கள் என்னவாக இருக்குமென்று மனதிற்குள் படிக்கலானார்:
"இந்த நீதிமன்றத்தில், குற்றம் சாட்டப்பட்டிருக்கும் அகல்மதி, இந்திய தண்டனைச் சட்டம் பிரிவு 302-ன் கீழ், நிரூபிக்கப்பட்ட குற்றவாளியாகக் கருதுகிறது. இவருக்கான தண்டனை..."
அவர் தனது கண்களை மூடிக்கொள்ள அவரது மனதில், அகல்மதியின் வெளிறிய முகமும், கண்ணில் தெரிந்த வெறுமையின் சாயலும் நிழலாடியது.
"சட்டம் தெளிவாக இருக்கிறது – கொலைக்கு ஆயுள் அல்லது மரண தண்டனை. ஆனால், அவள் முகத்தில் தெரிந்த உண்மை வேறு. ஒருவேளை ஆதாரங்கள் முழுமையான உண்மையைச் சொல்லவில்லையோ?"
ம்ம் என்றவாறு பேனாவை உயர்த்தி, காலியான இடத்தில் 'ஆயுள் தண்டனை' என்று எழுதத் தொடங்குகினார். முதல் எழுத்தான 'ஆ' (ஆயுள்) மட்டும் அழுத்தமாக எழுதப்படுகிறது.
அடுத்த கணம், ஒருவிதமான மன உந்துதலால், எழுதுவதைத் திடீரென்று நிறுத்தியவர் தனது மேசையில் கிடந்த ஒரு கோப்பைப் புரட்டினார். அது, அகல்மதியின் குற்றம் சம்பந்தப்பட்டது.
"எல்லா ஆதாரங்களும் சரியாக இருக்கின்றன... ஆனாலும் எனக்குள் ஒரு குழப்பம்! ஒரு நிரபராதி கூடத் தண்டிக்கப்படக் கூடாது என்பதுதான் நீதியின் தாரக மந்திரம். இந்தத் தீர்ப்பில் சந்தேகம் இருக்கும்போது நான் எப்படி இதை முடிப்பது?" என்று தனது தலையை இரு கைகளாலும் தாங்கிக் கொண்டார். அந்தத் தனி அறையோ, இப்போது சட்ட மற்றும் தார்மீகப் போர்க்களமாக மாறியிருந்தது
பேனாவை மீண்டும் கீழே வைத்தவரின் முகத்தில் ஒருவிதமான மனப்போராட்டம் தெரிந்தது.
இந்த வயதில் இவ்வளவு பெரிய குற்றத்தைச் செய்யத் தூண்டியது எது? ஒருவேளை நிர்பந்தமோ அல்லது சூழ்நிலை அழுத்தமாக இருந்திருக்கலாமோயென்று யோசித்தார்.
ஆறு கொலைகளும் கடுமையான ஆத்திரத்தின் உச்சத்தில் நடந்ததாக தெரிகின்றது. இருப்பினும், அந்த ஆத்திரம் உண்மையாகவே அகல்மதியின் தனிப்பட்ட ஆத்திரமா, அல்லது வேறு யாரோ தூண்டியதா என்ற சந்தேகமும் அவருக்கு எழாமலில்லை.
சட்ட ரீதியாக ஆதாரம் நிரூபிக்கப்பட்டிருந்தாலும், என் மனசாட்சி வேறுவிதமாகக் கேட்கிறதே.
"சட்டத்தின்படி நான் தீர்ப்பளிக்க முயல்கிறேன். ஆனால், என் மனசாட்சி, 'இந்த இளம் பெண்ணின் வாழ்க்கையை உண்மையிலேயே அழித்த காரணி என்ன?' என்று கேட்கிறது."
நீதிமன்றத்தின் பார்வைக்குத் தெரிந்தது உண்மை மட்டும்தான். ஆனால், நான் காண முயல்வது நீதி. அந்த நீதியில் முழுமையான உண்மை மறைந்திருக்கலாம் என்று நீதிபதி சகுந்தலா உணரலானார்.
"நான் ஆயுள் தண்டனை அளித்தால், 25 வயதுப் பெண்ணின் வாழ்க்கை வீணாகும். சமூக சீர்திருத்தத்திற்கு வாய்ப்பிருக்கிறதா? இந்தத் தீர்ப்பை வழங்குவதற்கு முன், மேலும் ஒருமுறை அவளுக்கு வாய்ப்பு வழங்க முடியுமா?"
சட்டத்தின் கடினத்தன்மைக்கும் மனித மனசாட்சிக்கும் இடையே மாட்டிக்கொண்டு அவர் போராடிக் கொண்டிருக்க நேரமும் கடந்து சென்றது.
அப்பொழுது கடிகாரத்தின் மணி சத்தம் கேட்டு தனது நினைவிலிருந்து வெளியே வந்தவர் மணியை பார்க்க காலை பதினொன்று என்று காட்டியது.
என்ன செய்வதென்ற யோசனையுடனே தீர்ப்பு வழங்குவதற்காக அங்கிருந்து சென்றார்.
நீதிபதி சகுந்தலா கோர்ட்டிற்குள் இருக்கும் தனது இருக்கையில் வந்து உட்கார, மரியாதை நிமித்தமாக அனைவரும் எழுந்து, பின்னர் உட்கார்ந்தனர்.
"மிஸ் அகல்மதி, உங்கள் மீது சுமத்தப்பட்ட குற்றங்கள் தகுந்த ஆதாரங்களுடன் நிரூபிக்கப்பட்டிருக்கின்றன. இதற்கு உங்கள் தரப்பிலிருந்து ஏதாவது சொல்ல விரும்புகிறீர்களா? இரண்டு பக்கத்தின் வாதத்தைக் கேட்ட பிறகுதான் தீர்ப்பு எழுத முடியும். ஆனால், உங்களுக்காக வாதாட அரசாங்கம் ஏற்பாடு செய்த வக்கீலையும் வேண்டாம் என்று சொல்லிவிட்டீர்கள். உங்கள் மீது சுமத்தப்பட்ட குற்றங்களுக்கு மறுத்தும் பேசவில்லை. இப்படி எல்லாவற்றிற்கும் அமைதியாக இருந்தால் என்ன அர்த்தம்? வாயைத் திறந்து ஏதாவது பேசுங்கள்!" என்று கொஞ்சம் காட்டமாகக் கேட்டார் நீதிபதி சகுந்தலா.
இடி விழுந்தாலும் அசைய மாட்டேன் என்பது போல, வெறித்த பார்வையுடன் கூட்டிற்குள் நின்று கொண்டிருந்தாள் அகல்மதி.
அவளையே பார்த்துக் கொண்டிருந்த சகுந்தலாவிற்கு, 'இந்தப் பெண் ஆறு பேரைக் கொலை செய்திருக்கிறாள் என்றால், ஏதோ வலுவான காரணம் இருக்கும்' என்று மீண்டும் தோன்றியது.
'நீதிபதியாக இவள் செய்தது குற்றம் என்பது என் அறிவுக்குத் தெரிகின்றது; ஆனால் என் மனமோ இவளுக்குத் தீர்ப்பு எழுத முரண்படுகிறதே? இத்தனை வருட அனுபவத்தில் எத்தனையோ குற்றவாளிகளுக்குத் தீர்ப்பு எழுதும்போது என் கைகள் தயங்கியதில்லை. ஆனால், இந்தப் பெண்ணின் வழக்கில் உண்மைத் தன்மை தெரியாமல் என்னால் தீர்ப்பு எழுத முடியவில்லையே? ஆதாரங்கள் எல்லாமே இவளுக்கு எதிராக இருக்கின்றன, இருந்தும் என் மனம் இதை ஏற்க மறுக்கிறது. ஏதாவது இவளுக்குச் செய்ய வேண்டும் என்று உள்மனது சொல்கிறதே!' எனத் தனக்குள்ளே அவர் வாதாடிக் கொண்டிருந்தார்.
அவரின் தீர்ப்பைத் தெரிந்துகொள்வதற்காக மற்றவர்களும் ஆவலோடு காத்திருக்க, அப்போது நீதிமன்றத்தின் முக்கிய வாயிலைத் திறந்து கொண்டு, வக்கீல் உமா மகேஸ்வரி தன்னுடைய உதவியாளர்களுடன் உள்ளே நுழைந்தார். அவர் அணிந்திருக்கும் நேர்த்தியான வழக்கறிஞர் கோட்டும், அவரது உறுதியான நடையும் அறைக்குள் இருந்த அமைதியைச் சற்று உடைக்க, அனைவரும் ஆச்சரியத்துடனே அவரைப் பார்த்தனர்.
"குட் மார்னிங் மை லார்ட்!" என அவர் சொன்னதும், எதிரில் இருக்கும் 'பெண் புலியைப்' பார்த்த உடனே தீர்ப்பு எப்படி இருக்கும் என்பது சகுந்தலாவிற்குப் புரிந்துவிட்டது.
உமா மகேஸ்வரியின் வருகையைக் கண்டதும் ஒருவிதமான நிம்மதியை நீதிபதியும் உணரலானார். ஏனெனில், அவர் உணர்ந்த சந்தேகங்களைச் சட்டரீதியாக வெளியே கொண்டு வரக்கூடிய ஆற்றல் கொண்டவர் இவர் மட்டுமே.
உமா மகேஸ்வரி சட்டத்துறையில் 'நீதியின் பெண் புலி' என்று அறியப்படுபவர். அவர் ஒரு வழக்கைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினால், அதில் மறைக்கப்பட்டிருக்கும் உண்மையை வெளிக்கொணராமல் விடமாட்டார்.
அகல்மதியின் வழக்கைப் பற்றித் தனது மகன் மூலமாகக் கேள்விப்பட்டதும், வெளிநாட்டில் இருந்தவர் இதோ இந்தியாவிற்கு வந்துவிட்டார். இனி உண்மை வெளியே வந்துவிடும் என்பது நீதிபதிக்குத் தெரிந்ததும், தனக்குள் ஏற்பட்ட சந்தோஷத்தை வெளியே காட்டிக் கொள்ளாமல், "எஸ், சொல்லுங்கள்," என்றார்.
"மை லார்ட்... நான் மிசஸ் உமா மகேஸ்வரி," என்று அமைதியாக, ஆனால் அதிகாரம் தொனிக்கும் குரலில் பேசத் தொடங்கினார்.
"இன்று முதல், அகல்மதிக்காக நான் ஆஜராகிறேன். இதோ எனது நியமனக் கடிதத்தைச் சமர்ப்பிக்கிறேன். இந்த வழக்கிற்காக மனித உரிமை கழகத்திலிருந்து வழங்கியிருக்கும் அனுமதி கடிதம் இது," என்றவாறு தனது கையிலிருந்த கவரை அங்கிருந்த ரைட்டரிடம் கொடுத்தார்.
"இது என்ன புதுக் குழப்பம்?" என்று அங்கங்கே சலசலப்பு உண்டாக, "சைலண்ட்!" என்றார் நீதிபதி.
பின்னர் ரைட்டர் கொடுத்த கவரிலிருந்த லெட்டரைப் படித்து முடித்தவர், "திருமதி உமா மகேஸ்வரி, இந்த வழக்கின் வாதங்களும் முடிந்து, தீர்ப்பு வழங்கும் கட்டத்தில் இருக்கும்போது திடீரென நீங்கள் ஆஜராவதற்கான காரணம் என்ன? நீங்கள் தாக்கல் செய்ய விரும்பும் மனுவின் சாராம்சம் என்ன? தண்டனை வழங்குவதற்கு முன் நீங்கள் வாதாடப் போவது எதைப் பற்றி?" என்றார்.
"மதிப்பிற்குரிய நீதிபதி அவர்களே, நான் ஆஜரானதற்குக் காரணம், இந்த வழக்கு சட்டத்தின் முன் வெற்றி பெற்றிருந்தாலும், உண்மையின் முன் தோல்வியடைந்துவிட்டது என்று நான் உறுதியாக நம்புவதால்தான். ஓர் இளம் பெண்ணுக்குத் தண்டனை விதிக்கும் முன், இந்த நீதிமன்றம் தனது மனசாட்சியை மேலும் ஒருமுறை ஆழமாக ஆராய வேண்டும்," என்று குற்றவாளி கூண்டில் நிற்பவளைச் சுட்டிக்காட்டினார்.
"எனது கட்சிக்காரர் கொலைக்கான கருவியாகப் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறார். உண்மைக் காரணம் என்ன? வழக்கின் முக்கிய ஆதாரங்கள் மற்றும் கொலைக்கான நோக்கம் குறித்த கேள்விகளை மறுபடியும் எழுப்புவதற்கு, இந்த நீதிமன்றத்தில் ஒரு மறுவிசாரணை மனுவைத் தாக்கல் செய்ய விரும்புகிறேன். இந்த வழக்கின் ஆவணங்களை மிக ஆழமாகப் பரிசீலனை செய்தேன். எனது கட்சிக்காரரான அகல்மதிக்கு வழங்கப்படவிருக்கும் தண்டனை குறித்து இந்த நீதிமன்றம் மறுபரிசீலனை செய்ய ஓர் அவசர மனுவையும் நான் தாக்கல் செய்ய விரும்புகிறேன். அகல்மதி பயன்படுத்தியதாகக் கூறப்படும் ஆயுதம், மருத்துவத் துறையில் தொடர்புடைய ஒரு விசேஷமான கத்தி. இந்தக் கத்தி அகல்மதிக்குக் கிடைத்தது எப்படி? எனது கட்சிக்காரர் கொலையானவரால் பாதிக்கப்பட்டதற்கான ஆதாரங்களை நான் சமர்ப்பிக்க விரும்புகிறேன். கொலைக்கான நோக்கத்தைத் தெரிந்துகொள்ள வேண்டியது மிக அவசியம்!"
அவருடைய கேள்விகள் ஒவ்வொன்றும் நீதிமன்றத்தின் தூண்களை அசைப்பது போல் இருந்தது. அரசுத் தரப்பு வழக்கறிஞரோ பதற்றத்துடன் இருக்கையில் நெளிந்தார்.
இதையெல்லாம் கேட்டுக்கொண்டிருந்த நீதிபதி, "இந்த நீதிமன்றம், மூத்த வழக்கறிஞர் உமா மகேஸ்வரியின் வாதங்களைக் கவனத்தில் கொள்கிறது. நீதியின் பிழையைத் தவிர்ப்பதற்காக, குற்றவாளி அகல்மதிக்கு வழங்கப்படவிருந்த தண்டனையை இந்த நீதிமன்றம் தற்காலிகமாக நிறுத்தி வைக்கிறது. மேலும், வழக்கறிஞர் உமா மகேஸ்வரி சுட்டிக்காட்டிய கோணங்களில் ஒரு புதிய மற்றும் சுதந்திரமான புலன் விசாரணைக்கு உடனடியாக உத்தரவிடப்படுகிறது. விசாரணை அறிக்கை 30 நாட்களுக்குள் சமர்ப்பிக்கப்பட வேண்டும்".
குற்றத்தின் பின்னணியைக் கொண்டு வருவதற்காகக் கோர்ட் கொடுத்த நாட்களை நீட்டிக்க முடியாது என்றவாறு அங்கிருந்து சென்றார்.
இப்படி ஒரு திருப்பத்தை அகல்மதியும் எதிர்பார்க்கவில்லை என்பது அவளின் அதிர்ந்த தோற்றமே காட்டிக் கொடுத்தது.
அவளின் மனதிற்குள் ஏதோதோ எண்ணங்கள் ஓட, "நோ..." என்று கத்தியவாறு கூண்டிற்குள்ளே மயங்கிச் சரிந்தாள்.
இதைப் பார்த்த இரண்டு பெண் காவலர்கள் வேகமாகப் போய் அவளைத் தூக்கிக்கொண்டு, போலீஸ் பாதுகாப்போடு பக்கத்திலிருக்கும் மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் சென்றனர்.
டாக்டரும் அவளைச் சோதனை செய்துவிட்டு இன்ஜெக்ஷன் போட்டவர், "ரொம்ப மன அழுத்தத்தில் இருந்திருக்காங்க, அதனால் ஏற்பட்ட மயக்கம்தான். அதைவிட பிபி (BP) அளவு வழக்கத்தை மீறி அதிகமாக இருக்கிறது. இப்படி இருந்தால் இதயம், மூளை, சிறுநீரகம் மற்றும் கண்கள் போன்ற முக்கிய உறுப்புகளைப் பாதித்து; மாரடைப்பு, பக்கவாதம், சிறுநீரகச் செயலிழப்பு மற்றும் பார்வை இழப்பு போன்ற கடுமையான பிரச்சனைகளுக்கு வழிவகுக்கும். இது பெரும்பாலும் அறிகுறிகள் இல்லாமலே வரக்கூடும்; எனவே தொடர்ச்சியான பரிசோதனை மற்றும் சிகிச்சை அவசியமானது," என்றார்.
டாக்டர் சொன்னதைக் கேட்டு உமா மகேஸ்வரியோடு அங்கிருந்த காவலர்கள் மட்டுமல்ல, அவளின் உயிரானவனோ வாய்விட்டு கதற முடியாமல் உள்ளுக்குள்ளே உடைந்து போய்விட்டான்.
அவனின் சோர்ந்த தோற்றத்தைப் பார்த்த உமா மகேஸ்வரி, தனது இடது கையால் அவனின் வலது கையைத் தட்டிக் கொடுத்தார். பின்னர் இறுக்கமாகப் பிடிக்க, அந்தத் தாயின் அந்த இறுக்கம் அவனுக்கு ஏதோ ஒன்றை உணர்த்தியதால் திரும்பி அவரைப் பார்க்கும்போது, "ஒன்றுமில்லை" என்று தலையசைத்தார்.
"டாக்டர், அவங்களை உடனே சிறையில் அடைக்க வேண்டும். ஆறு கொலைகள் செய்த குற்றவாளி," என்று காவலர் சொல்ல, "டாக்டராகச் சொல்ல வேண்டியதை நான் சொல்லிவிட்டேன்; இனி உங்களுடைய விருப்பம். கண்டிப்பாகப் பேஷண்டுக்கு ட்ரீட்மென்ட் தேவை," என்று அவரும் கடுமையாகச் சொன்னார்.
சேருமா?
நீதிபதி அறை:
அறைக்குள் சற்று இருள் சூழ்ந்திருந்தது; ஒரு மூலையில் இருக்கும் பழைய கடிகாரத்தின் 'டிக்-டிக்' சத்தம் மட்டுமே அந்த ஆழமான அமைதியைக் கலைக்க முயன்று கொண்டிருந்தது.
நீதிபதி சகுந்தலாவோ தனது கறுப்பு அங்கியை அகற்றிவிட்டு, சோர்வுடன் தனது நாற்காலியில் அமர அவருக்கு முன், மரபார்ந்த சட்ட எழுத்துருக்களில் அச்சடிக்கப்பட்ட தீர்ப்புக்கான வரைவு ஆவணம் விரிக்கப்பட்டிருக்க, தண்டனையின் விவரங்களை நிரப்ப வேண்டிய இடம் மட்டும் காலியாக இருந்தது.
தனது பேனாவை எடுத்தார். அது ஒரு கனமான, தங்க முனையுள்ள பேனா. அந்தப் பேனா ஒரு இளம் பெண்ணின் எதிர்காலத்தை சில நொடிகளில் நிர்ணயிக்கப் போகிறதென்பதே உண்மை.
தனது தீர்ப்பின் வாசகங்கள் என்னவாக இருக்குமென்று மனதிற்குள் படிக்கலானார்:
"இந்த நீதிமன்றத்தில், குற்றம் சாட்டப்பட்டிருக்கும் அகல்மதி, இந்திய தண்டனைச் சட்டம் பிரிவு 302-ன் கீழ், நிரூபிக்கப்பட்ட குற்றவாளியாகக் கருதுகிறது. இவருக்கான தண்டனை..."
அவர் தனது கண்களை மூடிக்கொள்ள அவரது மனதில், அகல்மதியின் வெளிறிய முகமும், கண்ணில் தெரிந்த வெறுமையின் சாயலும் நிழலாடியது.
"சட்டம் தெளிவாக இருக்கிறது – கொலைக்கு ஆயுள் அல்லது மரண தண்டனை. ஆனால், அவள் முகத்தில் தெரிந்த உண்மை வேறு. ஒருவேளை ஆதாரங்கள் முழுமையான உண்மையைச் சொல்லவில்லையோ?"
ம்ம் என்றவாறு பேனாவை உயர்த்தி, காலியான இடத்தில் 'ஆயுள் தண்டனை' என்று எழுதத் தொடங்குகினார். முதல் எழுத்தான 'ஆ' (ஆயுள்) மட்டும் அழுத்தமாக எழுதப்படுகிறது.
அடுத்த கணம், ஒருவிதமான மன உந்துதலால், எழுதுவதைத் திடீரென்று நிறுத்தியவர் தனது மேசையில் கிடந்த ஒரு கோப்பைப் புரட்டினார். அது, அகல்மதியின் குற்றம் சம்பந்தப்பட்டது.
"எல்லா ஆதாரங்களும் சரியாக இருக்கின்றன... ஆனாலும் எனக்குள் ஒரு குழப்பம்! ஒரு நிரபராதி கூடத் தண்டிக்கப்படக் கூடாது என்பதுதான் நீதியின் தாரக மந்திரம். இந்தத் தீர்ப்பில் சந்தேகம் இருக்கும்போது நான் எப்படி இதை முடிப்பது?" என்று தனது தலையை இரு கைகளாலும் தாங்கிக் கொண்டார். அந்தத் தனி அறையோ, இப்போது சட்ட மற்றும் தார்மீகப் போர்க்களமாக மாறியிருந்தது
பேனாவை மீண்டும் கீழே வைத்தவரின் முகத்தில் ஒருவிதமான மனப்போராட்டம் தெரிந்தது.
இந்த வயதில் இவ்வளவு பெரிய குற்றத்தைச் செய்யத் தூண்டியது எது? ஒருவேளை நிர்பந்தமோ அல்லது சூழ்நிலை அழுத்தமாக இருந்திருக்கலாமோயென்று யோசித்தார்.
ஆறு கொலைகளும் கடுமையான ஆத்திரத்தின் உச்சத்தில் நடந்ததாக தெரிகின்றது. இருப்பினும், அந்த ஆத்திரம் உண்மையாகவே அகல்மதியின் தனிப்பட்ட ஆத்திரமா, அல்லது வேறு யாரோ தூண்டியதா என்ற சந்தேகமும் அவருக்கு எழாமலில்லை.
சட்ட ரீதியாக ஆதாரம் நிரூபிக்கப்பட்டிருந்தாலும், என் மனசாட்சி வேறுவிதமாகக் கேட்கிறதே.
"சட்டத்தின்படி நான் தீர்ப்பளிக்க முயல்கிறேன். ஆனால், என் மனசாட்சி, 'இந்த இளம் பெண்ணின் வாழ்க்கையை உண்மையிலேயே அழித்த காரணி என்ன?' என்று கேட்கிறது."
நீதிமன்றத்தின் பார்வைக்குத் தெரிந்தது உண்மை மட்டும்தான். ஆனால், நான் காண முயல்வது நீதி. அந்த நீதியில் முழுமையான உண்மை மறைந்திருக்கலாம் என்று நீதிபதி சகுந்தலா உணரலானார்.
"நான் ஆயுள் தண்டனை அளித்தால், 25 வயதுப் பெண்ணின் வாழ்க்கை வீணாகும். சமூக சீர்திருத்தத்திற்கு வாய்ப்பிருக்கிறதா? இந்தத் தீர்ப்பை வழங்குவதற்கு முன், மேலும் ஒருமுறை அவளுக்கு வாய்ப்பு வழங்க முடியுமா?"
சட்டத்தின் கடினத்தன்மைக்கும் மனித மனசாட்சிக்கும் இடையே மாட்டிக்கொண்டு அவர் போராடிக் கொண்டிருக்க நேரமும் கடந்து சென்றது.
அப்பொழுது கடிகாரத்தின் மணி சத்தம் கேட்டு தனது நினைவிலிருந்து வெளியே வந்தவர் மணியை பார்க்க காலை பதினொன்று என்று காட்டியது.
என்ன செய்வதென்ற யோசனையுடனே தீர்ப்பு வழங்குவதற்காக அங்கிருந்து சென்றார்.
நீதிபதி சகுந்தலா கோர்ட்டிற்குள் இருக்கும் தனது இருக்கையில் வந்து உட்கார, மரியாதை நிமித்தமாக அனைவரும் எழுந்து, பின்னர் உட்கார்ந்தனர்.
"மிஸ் அகல்மதி, உங்கள் மீது சுமத்தப்பட்ட குற்றங்கள் தகுந்த ஆதாரங்களுடன் நிரூபிக்கப்பட்டிருக்கின்றன. இதற்கு உங்கள் தரப்பிலிருந்து ஏதாவது சொல்ல விரும்புகிறீர்களா? இரண்டு பக்கத்தின் வாதத்தைக் கேட்ட பிறகுதான் தீர்ப்பு எழுத முடியும். ஆனால், உங்களுக்காக வாதாட அரசாங்கம் ஏற்பாடு செய்த வக்கீலையும் வேண்டாம் என்று சொல்லிவிட்டீர்கள். உங்கள் மீது சுமத்தப்பட்ட குற்றங்களுக்கு மறுத்தும் பேசவில்லை. இப்படி எல்லாவற்றிற்கும் அமைதியாக இருந்தால் என்ன அர்த்தம்? வாயைத் திறந்து ஏதாவது பேசுங்கள்!" என்று கொஞ்சம் காட்டமாகக் கேட்டார் நீதிபதி சகுந்தலா.
இடி விழுந்தாலும் அசைய மாட்டேன் என்பது போல, வெறித்த பார்வையுடன் கூட்டிற்குள் நின்று கொண்டிருந்தாள் அகல்மதி.
அவளையே பார்த்துக் கொண்டிருந்த சகுந்தலாவிற்கு, 'இந்தப் பெண் ஆறு பேரைக் கொலை செய்திருக்கிறாள் என்றால், ஏதோ வலுவான காரணம் இருக்கும்' என்று மீண்டும் தோன்றியது.
'நீதிபதியாக இவள் செய்தது குற்றம் என்பது என் அறிவுக்குத் தெரிகின்றது; ஆனால் என் மனமோ இவளுக்குத் தீர்ப்பு எழுத முரண்படுகிறதே? இத்தனை வருட அனுபவத்தில் எத்தனையோ குற்றவாளிகளுக்குத் தீர்ப்பு எழுதும்போது என் கைகள் தயங்கியதில்லை. ஆனால், இந்தப் பெண்ணின் வழக்கில் உண்மைத் தன்மை தெரியாமல் என்னால் தீர்ப்பு எழுத முடியவில்லையே? ஆதாரங்கள் எல்லாமே இவளுக்கு எதிராக இருக்கின்றன, இருந்தும் என் மனம் இதை ஏற்க மறுக்கிறது. ஏதாவது இவளுக்குச் செய்ய வேண்டும் என்று உள்மனது சொல்கிறதே!' எனத் தனக்குள்ளே அவர் வாதாடிக் கொண்டிருந்தார்.
அவரின் தீர்ப்பைத் தெரிந்துகொள்வதற்காக மற்றவர்களும் ஆவலோடு காத்திருக்க, அப்போது நீதிமன்றத்தின் முக்கிய வாயிலைத் திறந்து கொண்டு, வக்கீல் உமா மகேஸ்வரி தன்னுடைய உதவியாளர்களுடன் உள்ளே நுழைந்தார். அவர் அணிந்திருக்கும் நேர்த்தியான வழக்கறிஞர் கோட்டும், அவரது உறுதியான நடையும் அறைக்குள் இருந்த அமைதியைச் சற்று உடைக்க, அனைவரும் ஆச்சரியத்துடனே அவரைப் பார்த்தனர்.
"குட் மார்னிங் மை லார்ட்!" என அவர் சொன்னதும், எதிரில் இருக்கும் 'பெண் புலியைப்' பார்த்த உடனே தீர்ப்பு எப்படி இருக்கும் என்பது சகுந்தலாவிற்குப் புரிந்துவிட்டது.
உமா மகேஸ்வரியின் வருகையைக் கண்டதும் ஒருவிதமான நிம்மதியை நீதிபதியும் உணரலானார். ஏனெனில், அவர் உணர்ந்த சந்தேகங்களைச் சட்டரீதியாக வெளியே கொண்டு வரக்கூடிய ஆற்றல் கொண்டவர் இவர் மட்டுமே.
உமா மகேஸ்வரி சட்டத்துறையில் 'நீதியின் பெண் புலி' என்று அறியப்படுபவர். அவர் ஒரு வழக்கைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினால், அதில் மறைக்கப்பட்டிருக்கும் உண்மையை வெளிக்கொணராமல் விடமாட்டார்.
அகல்மதியின் வழக்கைப் பற்றித் தனது மகன் மூலமாகக் கேள்விப்பட்டதும், வெளிநாட்டில் இருந்தவர் இதோ இந்தியாவிற்கு வந்துவிட்டார். இனி உண்மை வெளியே வந்துவிடும் என்பது நீதிபதிக்குத் தெரிந்ததும், தனக்குள் ஏற்பட்ட சந்தோஷத்தை வெளியே காட்டிக் கொள்ளாமல், "எஸ், சொல்லுங்கள்," என்றார்.
"மை லார்ட்... நான் மிசஸ் உமா மகேஸ்வரி," என்று அமைதியாக, ஆனால் அதிகாரம் தொனிக்கும் குரலில் பேசத் தொடங்கினார்.
"இன்று முதல், அகல்மதிக்காக நான் ஆஜராகிறேன். இதோ எனது நியமனக் கடிதத்தைச் சமர்ப்பிக்கிறேன். இந்த வழக்கிற்காக மனித உரிமை கழகத்திலிருந்து வழங்கியிருக்கும் அனுமதி கடிதம் இது," என்றவாறு தனது கையிலிருந்த கவரை அங்கிருந்த ரைட்டரிடம் கொடுத்தார்.
"இது என்ன புதுக் குழப்பம்?" என்று அங்கங்கே சலசலப்பு உண்டாக, "சைலண்ட்!" என்றார் நீதிபதி.
பின்னர் ரைட்டர் கொடுத்த கவரிலிருந்த லெட்டரைப் படித்து முடித்தவர், "திருமதி உமா மகேஸ்வரி, இந்த வழக்கின் வாதங்களும் முடிந்து, தீர்ப்பு வழங்கும் கட்டத்தில் இருக்கும்போது திடீரென நீங்கள் ஆஜராவதற்கான காரணம் என்ன? நீங்கள் தாக்கல் செய்ய விரும்பும் மனுவின் சாராம்சம் என்ன? தண்டனை வழங்குவதற்கு முன் நீங்கள் வாதாடப் போவது எதைப் பற்றி?" என்றார்.
"மதிப்பிற்குரிய நீதிபதி அவர்களே, நான் ஆஜரானதற்குக் காரணம், இந்த வழக்கு சட்டத்தின் முன் வெற்றி பெற்றிருந்தாலும், உண்மையின் முன் தோல்வியடைந்துவிட்டது என்று நான் உறுதியாக நம்புவதால்தான். ஓர் இளம் பெண்ணுக்குத் தண்டனை விதிக்கும் முன், இந்த நீதிமன்றம் தனது மனசாட்சியை மேலும் ஒருமுறை ஆழமாக ஆராய வேண்டும்," என்று குற்றவாளி கூண்டில் நிற்பவளைச் சுட்டிக்காட்டினார்.
"எனது கட்சிக்காரர் கொலைக்கான கருவியாகப் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறார். உண்மைக் காரணம் என்ன? வழக்கின் முக்கிய ஆதாரங்கள் மற்றும் கொலைக்கான நோக்கம் குறித்த கேள்விகளை மறுபடியும் எழுப்புவதற்கு, இந்த நீதிமன்றத்தில் ஒரு மறுவிசாரணை மனுவைத் தாக்கல் செய்ய விரும்புகிறேன். இந்த வழக்கின் ஆவணங்களை மிக ஆழமாகப் பரிசீலனை செய்தேன். எனது கட்சிக்காரரான அகல்மதிக்கு வழங்கப்படவிருக்கும் தண்டனை குறித்து இந்த நீதிமன்றம் மறுபரிசீலனை செய்ய ஓர் அவசர மனுவையும் நான் தாக்கல் செய்ய விரும்புகிறேன். அகல்மதி பயன்படுத்தியதாகக் கூறப்படும் ஆயுதம், மருத்துவத் துறையில் தொடர்புடைய ஒரு விசேஷமான கத்தி. இந்தக் கத்தி அகல்மதிக்குக் கிடைத்தது எப்படி? எனது கட்சிக்காரர் கொலையானவரால் பாதிக்கப்பட்டதற்கான ஆதாரங்களை நான் சமர்ப்பிக்க விரும்புகிறேன். கொலைக்கான நோக்கத்தைத் தெரிந்துகொள்ள வேண்டியது மிக அவசியம்!"
அவருடைய கேள்விகள் ஒவ்வொன்றும் நீதிமன்றத்தின் தூண்களை அசைப்பது போல் இருந்தது. அரசுத் தரப்பு வழக்கறிஞரோ பதற்றத்துடன் இருக்கையில் நெளிந்தார்.
இதையெல்லாம் கேட்டுக்கொண்டிருந்த நீதிபதி, "இந்த நீதிமன்றம், மூத்த வழக்கறிஞர் உமா மகேஸ்வரியின் வாதங்களைக் கவனத்தில் கொள்கிறது. நீதியின் பிழையைத் தவிர்ப்பதற்காக, குற்றவாளி அகல்மதிக்கு வழங்கப்படவிருந்த தண்டனையை இந்த நீதிமன்றம் தற்காலிகமாக நிறுத்தி வைக்கிறது. மேலும், வழக்கறிஞர் உமா மகேஸ்வரி சுட்டிக்காட்டிய கோணங்களில் ஒரு புதிய மற்றும் சுதந்திரமான புலன் விசாரணைக்கு உடனடியாக உத்தரவிடப்படுகிறது. விசாரணை அறிக்கை 30 நாட்களுக்குள் சமர்ப்பிக்கப்பட வேண்டும்".
குற்றத்தின் பின்னணியைக் கொண்டு வருவதற்காகக் கோர்ட் கொடுத்த நாட்களை நீட்டிக்க முடியாது என்றவாறு அங்கிருந்து சென்றார்.
இப்படி ஒரு திருப்பத்தை அகல்மதியும் எதிர்பார்க்கவில்லை என்பது அவளின் அதிர்ந்த தோற்றமே காட்டிக் கொடுத்தது.
அவளின் மனதிற்குள் ஏதோதோ எண்ணங்கள் ஓட, "நோ..." என்று கத்தியவாறு கூண்டிற்குள்ளே மயங்கிச் சரிந்தாள்.
இதைப் பார்த்த இரண்டு பெண் காவலர்கள் வேகமாகப் போய் அவளைத் தூக்கிக்கொண்டு, போலீஸ் பாதுகாப்போடு பக்கத்திலிருக்கும் மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் சென்றனர்.
டாக்டரும் அவளைச் சோதனை செய்துவிட்டு இன்ஜெக்ஷன் போட்டவர், "ரொம்ப மன அழுத்தத்தில் இருந்திருக்காங்க, அதனால் ஏற்பட்ட மயக்கம்தான். அதைவிட பிபி (BP) அளவு வழக்கத்தை மீறி அதிகமாக இருக்கிறது. இப்படி இருந்தால் இதயம், மூளை, சிறுநீரகம் மற்றும் கண்கள் போன்ற முக்கிய உறுப்புகளைப் பாதித்து; மாரடைப்பு, பக்கவாதம், சிறுநீரகச் செயலிழப்பு மற்றும் பார்வை இழப்பு போன்ற கடுமையான பிரச்சனைகளுக்கு வழிவகுக்கும். இது பெரும்பாலும் அறிகுறிகள் இல்லாமலே வரக்கூடும்; எனவே தொடர்ச்சியான பரிசோதனை மற்றும் சிகிச்சை அவசியமானது," என்றார்.
டாக்டர் சொன்னதைக் கேட்டு உமா மகேஸ்வரியோடு அங்கிருந்த காவலர்கள் மட்டுமல்ல, அவளின் உயிரானவனோ வாய்விட்டு கதற முடியாமல் உள்ளுக்குள்ளே உடைந்து போய்விட்டான்.
அவனின் சோர்ந்த தோற்றத்தைப் பார்த்த உமா மகேஸ்வரி, தனது இடது கையால் அவனின் வலது கையைத் தட்டிக் கொடுத்தார். பின்னர் இறுக்கமாகப் பிடிக்க, அந்தத் தாயின் அந்த இறுக்கம் அவனுக்கு ஏதோ ஒன்றை உணர்த்தியதால் திரும்பி அவரைப் பார்க்கும்போது, "ஒன்றுமில்லை" என்று தலையசைத்தார்.
"டாக்டர், அவங்களை உடனே சிறையில் அடைக்க வேண்டும். ஆறு கொலைகள் செய்த குற்றவாளி," என்று காவலர் சொல்ல, "டாக்டராகச் சொல்ல வேண்டியதை நான் சொல்லிவிட்டேன்; இனி உங்களுடைய விருப்பம். கண்டிப்பாகப் பேஷண்டுக்கு ட்ரீட்மென்ட் தேவை," என்று அவரும் கடுமையாகச் சொன்னார்.
சேருமா?
!